Ewa Karwan-Jastrzębska

„W królestwie żubrów”

W cieniu dębów żubr się kryje,
w jego oczach księżyc mieszka,
gdy szum lasu świat usypia,
żubrzy umysł swój wytęża.

Wciąż wspomina wielkich przodków,
nocą srebrzą się ich cienie,
żubra czasem smutek gnębi,
pocieszają go jelenie.

Dawno, dawno, w innych czasach,
w Białowieskiej Puszczy starej
stada żubrów przemykały
po polanach, i gdzieś dalej…

Żył tam żubr o krętych rogach,
sprawiedliwie rządził lasem,
miał sześcioro małych dzieci,
galopował z nimi czasem.

Gdy kopyta wbijał w ziemię,
kurz się wznosił ponad chmury,
żubry łby schylały nisko,
on spoglądał na las z góry.

Czas upływa niczym rzeka,
coraz mniej tu drzew zielonych,
wszędzie słychać trzask gałęzi,
liście lecą i korony.

Rok przeminął, potem drugi,
żubr naradę wielką skrzyknął:
− Uratujmy nasze drzewa,
bo niebawem całkiem znikną.

Wspomniał czasy leśnych władców,
wezwał sarny, zwinne łanie,
dziki, łosie i jelenie.
− Co ma być, niech dziś się stanie!

Ustawili się szeregiem
tuż przed gęstą ścianą lasu,
i przegnali tłum szkodników,
nie marnując dużo czasu.

Odtąd w puszczy gości radość,
jak na drożdżach rosną drzewa,
żubry tańczą z sarenkami,
dzięcioł stuka, a kos śpiewa.

Ilustracje: Julia Burkacka-Mielcarz

A teraz czas na żubrze zadania. Pobierz i rozwiąż łamigłówki przygotowane przez te wspaniałe zwierzaki. Życzymy dobrej zabawy!

WIĘCEJ ZAGADEK I ŁAMIGŁÓWEK W KAŻDYM NUMERZE „KUMPLA”!

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes